Volgens Adam Smith wordt een evenwicht op de markten bereikt door een een kruising van vraag en aanbod. Dat evenwichtspunt wordt volgens hem vanzelf bereikt. Een ‘invisble hand’ leidt die beweging en brengt aldus een evenwicht teweeg. Het aanhouden van de financiële crisis maakt ons pijnlijk duidelijk dat er voor het sturen van onze markten wel degelijk een sterke ijzeren hand nodig is.

Die hand moet gestuurd worden door de overheden. Ik wil mij geenszins anti-liberaal uitspreken maar een inmenging van de politiek binnen de financiële markten lijkt mij geen overbodige ‘luxe’. Blinde speculatie, zoals die van dit moment, heeft buitenproportionele gevolgen.

De verschillende ratingbureau’s hebben op dit moment te veel het stuur van onze economieën in handen. Terwijl een ratingbureau eigenlijk niet meer is dan een gewoon privébedrijf, dat denkt alles te weten over de solvabiliteit van een land of bedrijf,  zijn die toch in staat om markten lam te leggen en twist en verdeeldheid te zaaien binnen de Europese Unie.